مدح و شهادت فرزندان عبدالله بن جعفر و حضرت زینب سلام الله علیها
شاعر : علیرضا خاکساری
نوع شعر : مدح و مرثیه
وزن شعر : مستفعلن مستفعلن مستفعلن فع
قالب شعر : ترکیب بند
در سایـهسـار رحـمت عون و محمد هستـیم امشب دعـوت عون و محمد
در روضههای هفتگی یادی نکردیم شرمـنـدهایم از غربت عون و محمد
از وارثــان آیـۀ تـطـهـیــر هـسـتـنـد نور است جنس طینت عون و محمد
مانند داییهای خود خـیلی غـیـورند جـانم به اوج غـیـرت عـون و محمد
هر جا که حرفی از فداکاری میآید باشد همیـشه صحـبت عون و محمد
زینب به سینه میزند با اشک و ناله در روضههای هـیئت عون و محمد
هم رونوشت جعـفـرند این دو برادر
هم پیشمرگ اصغرند این دو برادر
بـاشـد تـولا در ضـمـیر جان هر دو بـاشـد تـبـری بـر لـب بـران هـر دو
تـیـغ دو دم بـودنـد در دست عـقـیـله محـشر به پا شد از دم غرّان هر دو
هر دو ولیّ امر خود را میشـناسند بوی بصیرت میدهد عرفان هر دو
در پـیـش چـشـم مادری مانند زینب فـرقـی ندارد میرود قـربـان هر دو
جـان داده اما مـهـر جانان را ندادند در معرکه خورده محک ایمان هر دو
سرهایشان گرچه شکست از ضربۀ سنگ نشکـسـت اما عـاقـبـت پیمان هر دو
دلشوره گویا در وجود عمه جان بود
یکبار دیگر صحبت از داغ جوان بود
|